[SF Sherlock] Until whenever....(intro)

posted on 03 Dec 2012 00:49 by doctorblueberry in FanFiction
จากเอ็นทรี่นี้เลยยยยย 
 
 
Title: Until whenever....
Author: Bambola (Pure)
Couple: Sherlock x John (sherlock BBC)
Rating: PG-13
Genre: AU

ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคแฟนดอมเชอร์ล็อคบีบีซีเรื่องเรื่องแรกค่ะ ตามที่ได้บนไว้ (เอิ๊กกกกก) 
เราเคยเขียนฟิคมาก่อนค่ะแต่เป็นแฟนด้อมอื่นๆอ่ะค่ะ แต่การเขียนฟิคเชอร์ล็อคนี่เป็นอะไรที่ยากมากกกกกก ทำให้คิดนั่นคิดนี่อยู่นานมาก จนสุดท้ายเลยคิดว่าเริ่มต้นด้วย AU นี่ล่ะเหมาะกับเราที่สุดแล้ว เพราะเรายังไม่เก่งพอที่จะเีขียนอิงแคนนอนได้อ่ะค่ะ เพราะฉะนั้นใครอ่านแล้วรู้สึกว่ามัน OOC ไปบ้างก็ขออภัยด้วยนะคะ (จริงๆไม่คิดว่าจะมีคนอ่านหรอกนะคะ แต่คนเขียนก็มีความสุขที่เขียนค่ะ ^^ เอิ๊กกกก)
 
 
แล้วช่วงนี้ก็ยุ่งมากขึ้นอีกแต่กระนั้นว่าจะไม่กดดดันตัวเองให้เขียนออกมาเลยก็ดูจะอีกนานกว่าจะได้เขียน
ไอ้เรื่องที่ว่าบนไว้ก็สำเร็จสมหมายไปตั้่งนานแล้ว ก็เลยคิดว่าเอาอินโทรมาให้อ่านกันก่อนค่ะ ได้เริ่มเขียนแล้วยังไงก็แ่ต่งให้จบแน่ๆค่ะ เป็น SF ไม่น่าจะยาวเกินสองตอนค่ะ (คิดว่าอ่ะนะคะ ^^) แต่ตอนนี้สั้นมากจะชดเชยให้ในตอนต่อไปแทนนะคะ
 
 
ฟิคเรื่องนี้เขียนเป็นแนว AU ที่เราคนเขียนเขียนขึ้นด้วยความเอาแต่ใจตัวเอง เขียนโดยคำนึงถึงแต่ในแนวทางถนัดของตัวเองมากๆ ถ้าใครอ่านแล้วไม่ใช่แนวที่ชอบหรือคิดว่าออกนอกคาแรคเตอร์มากๆ จะไม่อ่านต่อตอนต่อไปก็ไม่เป็นไรนะคะ  ^_^
 
 
 
 
 
Until whenever....
 
 
 
 

ปลายผมสีน้ำตาลอ่อนยาวระตกลงคลอเคลียอยู่ข้างจมูกโด่งซีด สัมผัสร้อนเปียกแฉะฝังตัวอยู่ตรงใบหู เสียงกดดูดเม้มได้ยินหายๆขาดๆอยู่ตรงซอกคอของเขา เชอร์ล็อค โฮล์มส์ไล้ลิ้นลงกับหัวไหล่เนียนขาวกัดฝังฟันคมลงบนนั้นจนเธอร้องสะดุ้ง

 

“ไม่ชอบหรือไง” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามอย่างไม่สนใจไยดีเท่าไรนัก

 

“บ้า!!!! ใครเค้าจะชอบกันล่ะยะ อ่อนโยนหน่อยไม่เป็นหรือไง”

 

“ซีโรโธนินของผมกำลังหลั่ง”

 

เผียะ!! เสียงมือกระทบเนื้อบริเวณแก้ม เชอร์ล็อคเงยหน้ากลับขึ้นมาเห็นเธอลุกขึ้นยืนตัวสั่น ฉวยเสื้อผ้าบนพื้นขึ้นมาสวม ก้าวเดินเร็วๆตรงไปยังประตู ทิ้งผลงานแห่งความแค้นไว้อยู่ตรงกลางลำตัวเขา เชอร์ล็อคก้มลงมองรอยนูนบริเวณกางเกงเนื้อดีที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย ร่างสูงโปร่งนอนแผ่หราลงกับเตียง เก้าในสิบคนของผู้หญิงที่คบกับเขาไม่เคยเข้าใจว่าเซ็กส์มันก็แค่เป็นการระบายออกของฮอร์โมน บำบัดความใคร่ ปราศจากความเสน่หาเหมือนๆกับคลื่นมวลอากาศลอยต่ำค่อยหมุนวนขึ้นสูงราวกับพายุคลั่งแล้วสงบลง ...แค่นั้น

 

 

ความรักสำหรับเชอร์ล็อคเป็นแค่อาการพลุ่งพล่านของฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน เอสโตรเจน  อ้อ.... ซีโรโธนินด้วย ให้ตายสิ ลืมได้ยังไง ช่างเถอะใครจะสน ตราบใดที่พอมันพลุ่งพล่านก็จะทำให้หลายคนมองทุกอย่างในโลกเป็นสีชมพูแม้จะผ่านเลนส์กระจกตาไม่มีสี เสียเวลากับเรื่องเดิมซ้ำๆซากๆน่าเบื่ออยู่สองสามปี ก่อนจะกลับมาพบว่าเป็นตัวอีเดียตนอนจมอยู่บนกองซากเวลาสูญเปล่า

 

 

เชอร์ล็อค โฮล์มส์กรอกตามองเพดานด้วยความเบื่อหน่ายพลิกตัวไปมากับเตียงหลังใหญ่ เขาไม่เคยเชื่อว่าอารมณ์ความรู้สึกเป็นสิ่งจำเป็นต่อเขา เซ็กส์สำหรับเขาส่วนหนึ่งคือการหาแรงบัลดาลใจในอาชีพเท่านั้น อาศัยฮอร์โมนช่วยนำพาเพื่อบรรลุจุดมุ่งหมาย หลายครั้งเขาพบสิ่งหอมหวนรันจวนใจโดยไม่มีความรักจากการมีเซ็กส์กับผู้หญิงพวกนั้น สมองเขาแล่นฉิวประมวลความวาบหวามในใจเหล่านั้นเป็นกลิ่นหอม ส่วนประกอบทางเคมีผุดขึ้นในหัวมากมาย แล้ววันรุ่งขึ้นเขาก็คิดค้นกลิ่นน้ำหอมได้อีกกลิ่น นั่นล่ะอาชีพของเขา  และมันควรจะเป็นแบบนั้นตลอดไป หากทว่า...

 

 

...............................................

 

 

เสียงเคาะประตูระรัว ตามมาด้วยเสียงทุบหนักๆ จอห์น วัตสันพ่นลมหายใจยาว ขณะละมือจากแป้นคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์ ร่างเล็กสมส่วนเดินลากขาอย่างเสียไม่ได้เพื่อไปเปิดประตูให้กับคนที่เขาไม่ต้องเสียเวลาคิดว่าจะเป็นใครที่เสียมารยาทมากพอจะมาเคาะประตูหน้าห้องพักเขาตอนดึกดื่นค่อนคืน  ทันทีที่จอห์นเปิดประตู เชอร์ล็อคแทรกตัวเข้ามาเดินตรงดิ่งหย่อนตัวลงนั่งตรงโซฟาของมุมรับแขกเล็กๆทันที ไม่มีคำทักทาย ไม่มีแม้แต่คำขออนุญาต จอห์นถอนหายใจยาวอีกครั้งขณะมองผมสีน้ำตาลดำหยิกยุ่งเหยิง กลิ่นอบอวลของเซ็กส์และฟีโรโมนลอยคละคลุ้งอยู่รอบตัวเชอร์ล็อค แม้จอห์นจะไม่ได้ทำงานในสายอาชีพเดียวกับเชอร์ล็อค และเขาก็ไม่ได้จมูกดีพอที่จะได้กลิ่นอะไรที่ไม่เป็นรูปธรรมพวกนั้น หากแต่เมื่อเขารู้จักเพื่อนคนนี้ได้นานหลายปีดีดักมากพอที่จะใช้การบริหารความคิดอันบริสุทธิ์ในการอนุมาน (ที่ตัวเชอร์ล็อคมักชอบใช้คำนี้โต้แย้งเขาในหลายๆเรื่อง) เหตุการณ์ที่เชอร์ล็อคจะหอบตัวเองมาหาเขายามวิกาลรวดเร็วดั่งพายุเช่นนี้ก็เห็นจะมีอยู่เพียงเรื่องเดียว

 

จอห์นเดินผ่านร่างสูงโปร่งอย่างไม่อินังขังขอบ หย่อนตัวลงนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ของเขาอีกครั้ง

 

“จอห์น....เอิ่ม...ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป ฉันขอชาสักถ้วยจะได้ไหม” เสียงทุ้มแหบเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นในที่สุด จอห์นเลิกคิ้วหันไปมองหน้าเชอร์ล็อคแวบหนึ่ง ก่อนจะลุกเดินเข้าไปในครัวเริ่มลงมือชงชา

 

“ขอบคุณ” เชอร์ล็อคเอ่ยขณะรับถ้วยชามาถือไว้ สายตามองจอห์นซึ่งนั่งลงตรงข้าม

 

“เชอร์ล็อค เห็นทีว่านายควรเลิกทำตัวเหลวไหลแบบนี้เสียที ฉันไม่ได้พร้อมต้อนรับนายทุกเวลา ฉันมีงานที่จะต้องทำ และงานที่ว่านั่นจะต้องส่งพรุ่งนี้ และถ้าหากนายจะกรุณาเข้าใจว่าฉันไม่ได้เป็นอัจฉริยะเหมือนกับนาย” จอห์นผ่อนลมหายใจเหนื่อยหน่ายเมื่อทันเห็นรอยยิ้มกระตุกตรงบริเวณมุมปากของเชอร์ล็อค

 

“จอห์น..นายก็รู้ว่าฉันไม่ได้อัจฉริยะอย่างที่นายพล่ามมาตลอดหลายปี ฉันเป็นฉันในแบบนี้เพราะความพยายามและเอาใจใส่ในความรู้ที่ฉันสนใจ” เชอร์ล็อคพูดทั้งๆที่สายตาคมกริบไม่ละไปจากดวงตากลมของจอห์น

 

ทั้งเขาและจอห์นรู้จักกันมานานมากพอที่จะรับรู้นิสัยใจคอและเรื่องราวส่วนตัวของกันและกันในมุมมองที่เพื่อนน้อยคนของนักของเชอร์ล็อคจะรู้ ดังนั้นคำกล่าวอ้างอิงถึงตัวเขาเองจากจอห์นเช่นนั้นถึงแม้จะทำให้เขาพอใจอยู่ในที แต่ก็ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกเหน็บแนมอยู่กลายๆ ทั้งๆที่เขาไม่เคยสนใจคำพูดพวกนี้ หากแต่เมื่อออกจากปากจอห์น วัตสัน กลับทำให้เชอร์ล็อครู้สึกถึงความขุ่นเคืองค่อยๆก่อตัวในอกของตนเองอย่างห้ามไม่ได้

 

 

เชอร์ล็อคเป็นคนชอบอ่านหนังสือจนใกล้เคียงกับคำว่าหนอนหนังสือขนานแท้ นิสัยดังกล่าวไม่ได้เริ่มมาจากความสนใจดั้งเดิม หากแต่ถูกบ่มเพาะมาจากต้นตระกูลที่เป็นเจ้าของห้องสมุดเอกชนสาธารณะ ห้องสมุดเอกชนตระกูลโฮล์มส์ มีทุกอย่างให้เลือกสรรตั้งแต่มุมร้านขายกาแฟเล็กๆน่ารัก มุมขายอาหารและของที่ระลึก หนังสือแน่นเอี๊ยดเต็มอาคารกว้างใหญ่สองชั้นหลังมหึมาซ่อนอยู่ท่ามกลางดงต้นดอกแมกโนเลียส่งกลิ่นหอมฟุ้ง

 

ถ้าบรรพบุรุษเขาไม่ได้เป็นพวกหนอนหนังสือ และมีหน้าตาที่บ้านซึ่งยังต้องรักษาล่ะก็ เชอร์ล็อคคิดว่าเขาคงไม่มานั่งทำตัวเป็นไอ้ชั่วในคราบคนดีอย่างนี้ให้เสียเวลา ตั้งแต่เด็กเขาเรียนเก่ง และที่สำคัญคือต้องขยันเรียนเอาไว้ให้พ่อแม่ไปอวดเพื่อนบ้าน แต่อีกมุมเขาก็กลับเป็นหัวโจกของแก็งค์อันธพาลอย่างลับๆ พอโตขึ้นมาเขาเป็นประธานนักศึกษา แต่อีกด้านหนึ่งหากไม่ชอบใจใครก็กระดิกนิ้วเรียกให้ลูกน้องลากมันออกไปซ้อมจนปางตาย เหมือนกับม้าหนุ่มคึกคะนองวิ่งตะบันไปเรื่อยหาอะไรแก้เบื่อ จนกระทั่งวันนึงที่เขาเจอคนที่รู้สึกใช่ อยากปกป้อง อยากทะนุถนอม รักและพร้อมดูแลใช้ชีวิตที่เหลือด้วยกัน ความรู้สึกอยากเป็นคนดีโดยไม่ต้องเสแสร้งแล่นเข้าหาปะทะในอกอย่างจัง มีเป้าหมายและอุดมการณ์ของชีวิต นั่นล่ะคำจำกัดความของแฟนเก่าของเขาเอง ต้องขอบคุณเธอพอตัวที่ทำให้ไอ้ชั่วครึ่งดีครึ่งแบบเขากลับตัวได้เสียที

 

 

และนั่นเป็นเพียงครั้งเดียวในชีวิตของเชอร์ล็อค โฮล์มส์ที่เชื่อเรื่องความรักจากอารมณ์ความรู้สึก จนกระทั่งเมื่อเขาได้รู้จักกับจอห์น วัตสันในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ความรู้สึกปั่นป่วนในช่องท้องกลับเข้าหาเขาอีกครั้ง หากเพียงแต่เขาไม่อยากใส่ใจคิดหาคำตอบซึ่งนำพาให้ใจเขาหวาดหวั่น ความสัมพันธ์แบบเพื่อนแปร่งแปลกของเขากับจอห์นจึงเริ่มขึ้น

 
TBC

Comment

Comment:

Tweet

ชอบมากกกกกก  เขียนต่อ เขียนต่อ เขียนต่อ ตบโต๊ะรัวๆๆๆๆๆ

#21 By moodyguy (103.7.57.18|171.99.2.116) on 2013-06-09 16:55

พลอยค่าาา ตามมาจากพันทิพ >.<
ตามอ่านค่ะๆ 

#20 By ploy (103.7.57.18|223.204.213.77) on 2013-06-02 23:27

ช่วงนี้รถติดมากก คนกรุงเทพชอบไปเล่นต่างจังหวัดไม่ก็กลับบ้านกันเยอะนะคะ คุณเพียว รอหยิกน้ำหอมอยู่นะคะ ไม่ต้องรีบค่ะ แค่บอกว่า ถ้าครึ้มอยากเขียนเมื่อไหร่ มีคนอ่านแน่ๆค่ะ[size= 14px] [/size]

#19 By concuben on 2013-04-15 20:13

@concuben คุณมินี่คะ รูปตรงหัวบล็อคไม่ใช่เรานะค่ะ เป็นักร้องเกาหลีที่เราชอบค่าาาาาาา
สงกรานต์กลับบ้านค่ะ ^^ ไม่ได้กลับบ้านมาเป็นปีแล้ว ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะคะ ขอให้พรนี้ย้อนกลับไปยังคุณมินนี่เช่นกันนะคะ

#18 By PurE on 2013-04-15 14:58

นี่รูปคุณเพียวเหรอคะ สวยจังเลย!!! 
สวัสดีวันสงกรานต์เหมือนกันค่ะ ขอให้เที่ยวสนุกๆ มีความสุขวันสงกรานต์
ว่าแต่ทำงานป่าวคะ เราเป็นพวกชอบทำงานเบารับงานแทนเลยทำงานไม่ได้ไปเล่นสงกรานต์   ถามจริงๆอีอันเขียวๆนี่อะไรน้อ?? คุณเพียวออกไปเล่นสงกรานต์ป่าวคะ ถ้าออกไป ฝากประแป้งชายหนุ่มรูปงามด้วยนะคะ  ขอให้มีความสุขเช่นกัน ไม่เจ็บไม่ไข้ หลับได้เงินหมื่น ตื่นได้เงินล้าน สร้างคลีนิก และจบไวๆ นะคะ 

#17 By concuben on 2013-04-14 09:52

ตามมารออ่านค่าาาาา

#16 By concuben on 2012-12-16 22:41

ฮิ ตามมารออ่าน เงียบ เงียบ...

#15 By Mollis (103.7.57.18|58.9.123.200) on 2012-12-16 22:39

@concuben  ขอบคุณค่าาาาาา คุณมินนี่แล้วก็คุณปุ้ยด้วยค่ะ ^^
เรากำลังเขียนอยู่ค่าาาาา ตอนหน้ายาวแน่นอนค่ะ

แต่คงน่าจะได้ลงประมาณวันศุกร์กลางคืนหรือวันเสาร์นะคะ เพราะว่าสัปดาห์นี้เรากำลังจะ present proposal งานวิจัยอ่ะค่ะ เลยหายหน้าไปนานเลย ขอบคุณอีกครั้งที่ยังรอนะคะ 

#14 By PurE on 2012-12-11 15:40

นับวันรอตอนต่อเลยค่ะ ตอนหน้ายาวใช่มั้ยคะ เพราะเหลืออีกสองตอนใช่มะ (อยากแอบเดาว่า เขียนจริงคงจะยาวกว่านั้น เราว่าหยิกยโสเราคิดว่าจะสี่ตอนจบนะนั่น) 
เรากะดูความดาร์กเต็มที่ ตบมือเชียร์บวกกดดัน  เขียนอยู่ใช่มิคะ ขอสาระแนหน่อยนะ เราอยากอ่านต่อมาก และคุณปุ้ยแอบมากระซิบเราว่าอยากอ่านต่อมากเลย (คุณปุ้ยไม่ว่ากันนะ)

#13 By concuben on 2012-12-10 23:00

คุณปุ้ย 
ขอบคุณมากๆเลยค่ะที่ตามมาอ่าน ^^ ฮี่ๆ ตอนนี้เขียนออกมาแค่อินโทรคาดเดากันยากหน่อยนะคะ ตอนที่ 1 กำลังจะคลอดออกมาในไม่ช้านี้แล้วล่ะค่ะ ตอนนี้กำลังเขียนอยู่แต่ยังไม่เสร็จเลย T^T

แล้วก็ ฮ่าๆๆ อ่านแล้วสยิวเลยเหรอคะเนี่ย เอิ๊กกก 
เรื่องหยิกพูดจาไพเราะเสนาะหูนั้น ด้วยความสัตย์จริงแล้วไม่มีอะไรแอบแฝงอ่ะค่ะ ตอนเขียนนั้นก็เอยูไปเรื่อย คือเหมือนที่เราบอกว่าเรามักเอยูแล้วทำให้มันเอาท์ออฟคาแรคเตอร์อ่ะค่ะ แฮ่ๆๆ เดี๋ยวตอนที่ 1 จะปรับปรุงให้ดีกว่านี้ค่ะ 

ปล.เรื่องแท็กสมาคมนี่เห็นทีคงจะได้ฮากันทุกตอนแน่นอนค่ะ เพราะว่าจะห้อยแท็กสมาคมหยิกเมะ ไว้ทุกตอน เอิ๊กกกก มีความภาคภูมิใจในสมาคมเราอย่างมากอ่ะค่ะ เลยต้องโปรโมท อิอิ

#12 By PurE on 2012-12-05 23:20

คุณเพียว
โอ้ยคอมเมนท์ไม่ถูก.... อ่านเเล้วสยิวจังค่ะ (อีนี่จินตนาการหื่นจิตบรรเจิดมากอ่านเเค่นี้ก็หื่นเเล้ว) 555555555555555555555555
เเปะมือกับคุณมินนี่ เพราะอ่านเเล้วเห็นมาเลยว่าหยิกต้องรุนเเรงก่ะหมอเเหงเเซะ ต่อหน้าก็ทำเป็นเล่นละครตบตาพูดจานิ่มนวล เเต่ในใจนี่คิดอกุศลเเน่ๆ กร๊าก (หื่นเเบบคาดหวังมากเกินไปไหมคะนี้)
ชอบที่เลือกบทให้หยิกจังเลยค่ะ เราคิดว่าหยิกเป็นคนไม่ได้ตั้งใจให้โรเเมนติก เเต่คนอื่นเห็นว่าโรเเมนติกเอง ก็เหมาะกับอาชีพนี้ดีนะ ฉันชอบการผสมทดลอดสารต่างๆ เเต่มันมันออกมาหอมเองตะหาก อะไรประมาณนี้เลย
ที่หยิกพูดจาไพเราะเสนาะหุเเบบนี้นี่มีเบื้องลึกอะไรป่าวคะนี้ *.*
ขำอีกอย่างตรงเลื่อนลงมาเจอชื่อสมาคมหยิกเมะอ่ะค่ะ ทั้งขำทั้งตกใจเลย ฮ่า

#11 By Mollis (103.7.57.18|171.97.27.144) on 2012-12-05 18:23

@pia-pia  ขอบคุณค่าาาาาา ที่ตามมาอ่าน ^^ หยิกเรื่องนี้เหมือนจะติสต์แตก แต่จริงๆก็ไม่ถึงขั้นนั้นอ่ะค่ะ เอิ๊กกก คุณหมอเป็นเพื่อนยามยากจริงๆค่ะ ในตอนนี้อ่ะีนะคะ อิอิ ขอบคุณที่ตามมาอ่านจริงๆค่ะ ไว้ถ้าลงตอนต่อเมื่อไหร่จะแท็กไปบอกนะคะ  ^^

#10 By PurE on 2012-12-05 18:06

ตามมาจากในบอร์ดค่าาาา
หยิกมันเมะได้ถึงจริงๆ ชอบบุคลิกแบบนี้นะคะ หยิกแบบดูทะนงตัว ติสต์แตก แต่ยังไม่เกรียนแตก
แบบเกรียนๆเราก็ชอบ แต่แบบนี้ก็ถูกใจ
คุณหมอ ณ ตอนนี้ดูเป็นเพื่อนน้อยยามยากมาก น่ารักที่สุดเลย
แล้วอย่าลืมมาเขียนต่อนะคะ จะมาอ่านอีกค่า

#9 By PIA on 2012-12-05 14:51

คุณเงาะ ขอบคุณค่าาาาาาาาา ดีใจที่มาอ่านค่ะ บ่นติได้เลยค่ะ ชอบเสียอีก คือเราติดนิสัยแบบเขียนฟิคแล้วมันจะ เอาท์ออฟคาแรคเตอร์ไปเรื่อยอ่ะค่ะ มีคนช่วยบอกแบบนี้ดีใจมากกว่าค่ะจะได้ปรับปรุงได้ค่ะ 

แล้วก็คงไม่ได้เป็นแบบเรื่อง perfume อ่ะค่ะเราก็ไม่ไหวค่ะ เราว่าหยิกไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน อันนั้นสยองเกิ๊น 

เรื่องนี้อยากเขียนให้หยิกเป็นคนทื่อๆจริงๆค่ะ แต่ทือๆแบบมีมีเลือดมีเนื้ออ่ะค่ะ แต่ไม่รู้จะบรรยายออกมาได้เห็นภาพม้ัยน้อ เดี๋ยวช่วงหยุดยาวมีเวลาว่างจากแล็บกะงานวิจัยแล้วจะแวบมาเขียนต่อนะคะ อิอิ 

#8 By PurE on 2012-12-04 12:21

ยู้ฮู คุณเพียว ตามมาให้กำลังใจชาวสมาคมหยิกเมะค่ะopen-mounthed smile ตอนแรกที่คุณมินนี่โฆษณาในพันทิปให้คุณเพียว เราก้อแอบสงสัยอยู่ว่าทำไมเป็นนักผสมน้ำหอม แต่มาคิดได้ว่า มันเคมีใช่ป่ะ (ฮู้ ทำไมเราฉลาดอย่างนี้) หยิกเมะได้ใจค่ะ แต่เราแอบตงิดๆอยู่นิดว่า << “จอห์น....เอิ่ม...ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป ฉันขอชาสักถ้วยจะได้ไหม” >> เราว่าหยิกมันเกรงใจไปป่ะ แบบอารมณ์หยิกน่าจะใช้ไม่บันยะบันยัง ความเกรงใจไม่มี หรือว่าคุณเพียวตั้งใจจะให้เป็นแบบหมอเป็นคนพิเศษ หยิกเลยหงอๆหรือเปล่าคะ? พอดีเราเห็นตอนต้นเรื่องก้อดูน่าจะเป็นคนทื่อๆ ไม่โรแมนติกอะไรแบบนี้อ่ะ
แว้ก มาถึงก้อบ่นเลย คุณเพียวอย่าเพิ่งตื่นตระหนกหรือน้อยใจไปนะ เราก้อเป็นแบบนี้อ่ะ อ่านแล้วอยากให้รู้ว่าตั้งใจอ่านจริงๆ ไม่รู้จะเหมือนจับผิดกันเกินไปหรือเปล่า แต่เราชอบการเลือกอาชีพนะคะ ดูเข้ากันดีมาก แต่หวังว่าคงไม่ได้ทำน้ำหอมแบบตาGrenouille ในเรื่อง perfume ที่ทำแบบน้ำหอมแบบสยองๆนะsad smile
เดี๋ยวคิดอะไรได้จะมาเพิ่มเติมนะคะ ตอนนี้ขอไปนอนก่อนละ ง่วงแล้วจ้า

#7 By เงาะแงะ (103.7.57.18|115.87.80.207) on 2012-12-04 00:15

กำลังเมาพี่เบนกับพี่มาร์ตินในงานโปรโมทเนอะ กรี๊ดดดดด กลับมาๆๆๆ พี่เบนน่ารักมาก ทำไมดูนุ่มนวลชวนหนุนแบบนี้(ไปกันใหญ่และ) หายากนะคะ ผู้ชายที่ดูนุ่มนวลแต่ดูแมนได้ในเวลาเดียวกัน ....
เราก็ดีใจเหมือนกันค่ะที่ว่ามกราก็รอได้ เนี่ย ดีใจจริงๆนะ ส่วนเราจะติดตามอ่านต่อไป เพราะเราว่าก็มาถูกทางแล้วนะคะ ที่หยิกทำงานที่เฉพะเจาะจง เพราะการทำน้ำหอมเป็นอาชีพที่น้อยคนจะได้ทำ แล้วก็ดูลำบากยากแค้นมาก กว่าจะได้น้ำหอมสักกลิ่น สู้ๆนะคะะะะ อยากรู้จริงๆ ว่าเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ คนไหนจะตบะแตกก่อนกัน!!!

#6 By concuben on 2012-12-03 23:03

@concuben ฮ่าๆๆๆ คุณมินนี่ไม่ต้องสงสัยนะคะ ว่าทำไมอ่านแล้วหยิกเมะมากกกกกก คือเราเป็นพวกชอบสมการเดียวอ่ะค่ะ กลับหน้ากลับหลังไม่ได้ แบบว่าประมาณทูเวย์ก็ไม่ได้แล้วอ่ะ เพราะฉะนั้น ฟิคที่เราเขียนชื่อใครอยู่ด้านหน้า เมะ สุดโต่งแน่นอนค่ะ เอิ๊กกกกกก

อิอิ ส่วนเรื่องหยิกหื่น หยิกรุนแรง กรี๊ดดดดดดดด อยากอ่านเหมือนกันค่ะ แต่ไม่รู้จะเขียนได้มั้ย ฮ่าๆๆๆๆ

ขอบคุณที่ชอบนะคะ ขอบคุณมากๆเลย มีกำลังใจมากขึ้นเลย ว่าแต่ฟิคเชอร์ล็อคนี่เขียนยากจริงๆด้วยอ่ะค่ะ ถ้ามีตอนต่อไปจะแท็กไปนะคะ

ปล.ขอฮาเรื่องคุณหลวงเชอร์ล็อคอ่ะค่ะ เออ พออ่านแล้วจริงแฮะ ฮ่าๆๆๆ

ปล.ปล.ป่วยหายไวๆนะคะ แล้วก็เพื่อนสนิท ถึงจะเป็นเดือนมกรา ก็รอได้ค่าาาาาาาา เอาไว้ให้คุณมินนี่สะดวกโลด ยังไงเราก็รออ่านอยู่แล้วค่ะ

#5 By PurE on 2012-12-03 13:15

เอ๊ะ แอบชอบอีกเรื่องได้มั้ย ชอบตรงนี้นะคะ มีไรกับใครก็ตามเสร็จหรือไม่เสร็จก็ตาม เชอร์ล็อกก็ต้องกลับมาหาจอห์น เหมือนคุณหลวงที่เต็มไปด้วยนางในฮาเร็มต้องกลับมาหาเมียหลวงยังไงอย่างนั้นเลย เหอๆ 

#4 By concuben on 2012-12-03 12:10

แอร๊ะะะ !!! ดีใจอะ อ่านแล้วแบบว่าหยิกเมะมาก ห้าห้าหห้า ดีใจ จุดพลุปึั้ง ปั้ง!! แล้วเลยมามองแท็ก หยิกเมะ เห้ๆๆ จริงๆด้วยสินะ ....
อ่านแล้วแอบสงสัยว่าทำไมหยิกถึงได้ไม่อยากใส่ใจเรื่องจอห์นนะ หรือว่าคิดว่าจอห์นชอบผู้หญิง (แฟนเก่าหยิกใครอะคะ ไอรีนเหรอคะ หรือว่าจะเอาไว้เฉลยในกาลข้างหน้า) แต่เนอะเราก็ว่า หยิกน่าจะเคยมีความรักบ้างแหละ ถ้าไม่เคย จะรู้ได้ไงว่ามันแดเมจหนักหนา คือต่อให้อ่านหนังสือมามันก็ยากจะเชื่อเนอะ
อ่านเรื่องนี้แล้วแอบฝันถึงหยิกหื่น เหอๆๆ (ไม่เขียนไม่เป็นไรนะ) อยากดูหยิกรุนแรง!!! กรี๊ดดด แต่ไม่ต้องกดดันนะคะ อยากเขียนไรเขียนเลย นี่มันเป็นบทนำดังนั้นเราอาจจะเดาโทนเรื่องผิด เราอยากอ่านเต็มที่ค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ 

#3 By concuben on 2012-12-03 08:43

อ๊ายย ลงแล้ว ไปอาบน้ำก่อนอ่านค่ะ เพิ่งไปโรงบาลมา

#2 By concuben on 2012-12-03 08:11

@concuben คุณมินนี่คะ (บิดมือด้วยความเขิน เอิ๊กกก) เราลงฟิคเชอร์ล็อคแล้วนะคะ แต่เป็นอินโทรก่อนนะคะ เรายังอ่อนด้อยนักในการเขียนฟิคเชอร์ล็อค เป็นอะไรที่ยากมากจริงๆเลยค่ะ อ่านแล้วก็ขอคำชี้แนะด้วยนะคะ อ้อ เป็น AU นะคะ เราคิดว่าเริ่มจากตรงนี้ก่อนน่าจะดีสำหรับเรา เอิ๊กกกก

ปล.ไม่ต้องรีบอ่านนะคะ เอาไว้ให้ว่างก่อนแล้วค่อยอ่านนะคะ ^^

#1 By PurE on 2012-12-03 01:43